Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Αν γινόταν οι 2 τέσσερις, οι 4 οχτώ, και οι 8 δεκάξι…


του Μιχάλη Σταυρακάκη

Είναι και οι δύο τους Καταστηματάρχες, Έμποροι, στον παραλιακό Αγίου Νικολάου-Ελούντας. Ο ένας, ο Σωκράτης, γέννημα και θρέμμα της πόλης μας. Ο άλλος, ο Γιάννης, Αθηναίος, μόνιμα εγκατεστημένος στην πόλη μας κατ επιλογήν του.

Και τους δύο τους διακρίνει η ευγένεια, η καλή συμπεριφορά στον πελάτη, η φροντίδα να έχουν φροντισμένο, καθαρό, ευπαρουσίαστο κατάστημα , με είδη που ενδιαφέρουν τον τουρίστα πελάτη. Η εμφάνιση του μαγαζιού του καθ ενός είναι φροντίδα, μέλημα και επιλογή του αφεντικού του. Αυτοί οι δύο, όπως και αρκετοί άλλοι στην πόλη, φρόντιζαν και φροντίζουν και για την καθαριότητα του περιβάλλοντος χώρου, επειδή τους αρέσει η καθαριότητα, επειδή δεν τους κάλυπτε ίσως η καθαριότητα του Δήμου, επειδή… έτσι έπρεπε να κάνουν σαν καλοί καταστηματάρχες.

Όμως ήταν οι μόνοι που αγόρασαν τρεις καινούργιες Ελληνικές Σημαίες και τις ύψωσαν στους τρείς σιδερένιους ιστούς που υπήρχαν στο παραθαλάσσιο πεζοδρόμιο του παραλιακού Αγίου Νικολάου-Ελούντας από την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι 3 σκέτοι σιδεροσωλήνες θύμιζαν περισσότερο αλεξικέραυνα, σκέτη ασχήμια. Και όταν το μεσοκαλόκαιρο μια θύελλα τις κατέστρεψε, τις αντικατέστησαν με καινούργιες, την άλλη κιόλας ημέρα. 

Ακόμη κυματίζουν εκεί, φρέσκες, όμορφες, Γαλανόλευκες, θέμα για συχνή φωτογράφιση των διερχόμενων τουριστών και επισκεπτών της πόλης μας, οδικά ή ακτοπλοϊκά με τα καράβια που πηγαινοέρχονται στη Σπιναλόγκα. Είμαι σίγουρος πως στο πρώτο ξέφτισμα τους από τους ανέμους θα τις υποστείλουν, σε αντίθεση με τα αντιαισθητικά υπολείμματα Σημαιών που μένουν επί ιστού όλο το χειμώνα, σε κάποια Ξενοδοχεία, μέχρι την επόμενη τουριστική περίοδο, ακόμη κι αν διατηρούν κάποιο προσωπικό ασφαλείας. Αυτοί… διδάσκουν τουριστική αγωγή, τρομάρα τους. Αυτοί είναι οι Τουριστικοί Παράγοντες …  της αρπαχτής, που δεν αγαπούν δυστυχώς ούτε τον τόπο που τους φιλοξενεί, ούτε και το επάγγελμα τους.

(Αλλά μήπως και οι απλοί κάτοικοι θα λειτουργήσουμε διαφορετικά στην επικείμενη Εθνική Γιορτή της 28ης Οκτωβρίου; Μετρήσετε πόσες Σημαίες θα αναρτηθούν, και δέστε το χάλι, τον αποχρωματισμό και την απλυσιά που θα έχουν αυτές κάποιων Δημοσίων Υπηρεσιών).

Χάσαμε πια την Εθνική μας ταυτότητα, την περηφάνια μας να λεγόμαστε Έλληνες, το σκίρτημα της καρδιάς μας να βλέπουμε τη Σημαία μας στην πόρτα του σπιτιού μας ή του Καταστήματος μας. Και σ αυτό μας φταίνε κάποιοι άλλοι;

Ίσως, ο Δήμος πρέπει από τώρα, σε συνεργασία με το Επιμελητήριο, το Λιμενικό Ταμείο, το Λιμεναρχείο, τους Συλλόγους καταστημάτων εστίασης κλπ, να εφαρμόσουν από τη νέα τουριστική περίοδο γενικό καθημερινό σημαιοστολισμό όλων των πλεούμενων και των καταστημάτων τουλάχιστον της παραλιακής ζώνης. Ας αντιγράψουμε… τους Τούρκους, δεν είναι ντροπή. Η όψη της πόλης θα αλλάξει προς το καλύτερο, κι ας υπάρχει (;) απαγόρευση για μη καθημερινό σημαιοστολισμό των οικιών.

Σε κάποια βράβευση των καλύτερων επαγγελματιών ή βιτρίνας κλπ που συνηθίζεται να γίνεται στη λήξη της τουριστικής περιόδου, πρέπει  κατά τη γνώμη μου να περιληφθούν τόσον ο Σωκράτης Διαμαντόπουλος όσο και ο Γιάννης Ξανθογεώργης, για την επιτυχή πρωτοβουλία τους να σημαιοστολίσουν τμήμα του παραλιακού κατά τη φετινή τουριστική περίοδο.

 Τους αξίζει ο δημόσιος έπαινος. Από εμένα  θερμά συγχαρητήρια.

                                                                                   Άγιος Νικόλαος 18-10-2014
                                                                                 Μιχάλης Σταυρακάκης - Λάτιος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου