Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Ο ιατρός Χ. Μασούντ μίλησε για τις δυσκολίες και τα μοναδικά ανθρώπινα συναισθήματα που βίωσαν οι γιατροί που συμμετείχαν στην επιχείρηση διάσωσης των προσφύγων


Για τις δυσκολίες και τα μοναδικά ανθρώπινα συναισθήματα που βίωσαν οι γιατροί των Νοσοκομείων του Ν. Λασιθίου, που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή πάνω στο καράβι και συμμετείχαν στην επιχείρηση διάσωσης των προσφύγων, μίλησε στην ΑΝΑΤΟΛΗ ο διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου Μασούντ Χάνι.

Ο κ. Χάνι. γνωρίζοντας, όπως και άλλοι γιατροί, πολύ καλά τη γλώσσα που μιλούν οι περισσότεροι από τους μετανάστες, περιέγραψε στην ΑΝΑΤΟΛΗ την επαφή με αυτούς τους ανθρώπους, που αλλού ήθελαν να πάνε, άλλα τους είχαν υποσχεθεί και τελικά έχασαν τα πάντα...
Ζοφερή εικόνα περιγράφει ο κ. Χάνι: Οι εικόνες που βιώσαμε όταν μπήκαμε στο τεράστιο αμπάρι του πλοίου πραγματικά δεν περιγράφονται για το πώς κατάφεραν αυτοί οι άνθρωποι για 10 μέρες να ζουν εκεί μέσα, με μια γωνιά να την έχουν μετατρέψει σε χώρο που έκαναν τις ανάγκες τους.

Ο καθένας, ανεξάρτητα από την ηλικία, είχε πληρώσει 3.000 ευρώ στους εμπόρους των ελπίδων τους για το ταξίδι αυτό, ενώ τους είχαν πει ότι το πλοίο ήταν πολυτελές και διαθέτει κουζίνα και εστιατόριο, οπότε δεν τους άφησαν να έχουν τρόφιμα μαζί τους.
Η κατάσταση της υγείας τους σε γενικές γραμμές ήταν καλή, πέρα από το περιβάλλον όπου ζούσαν, που ήταν πολύ απάνθρωπο.
Τα παιδιά ήταν πάνω από 100, με την πλειοψηφία τους να είναι κάτω των 4 ετών, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των ενηλίκων ήταν μικρός, έως 40 ετών, λίγα ήταν τα άτομα άνω των 50 ετών.

Μας ζητούσαν τη βοήθειά μας πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς, όχι για θέματα της υγείας τους, αλλά για το τί θα γίνει στη συνέχεια, πού θα τους πάνε, πώς θα ενημερωθούν οι άνθρωποι που τους περιμένουν, πώς θα ζήσουν και πώς θα προχωρήσει η ζωή τους.


Την αντίδραση που εξέφρασαν μερικοί από τους ίδιους, καθώς δεν ήθελαν να κατέβουν, τη δημιούργησε η απόλυτη ανασφάλεια τους, καθώς άλλα περίμεναν και με άλλα ήρθαν αντιμέτωποι.
Επίσης, όπως είπε ο κ. Χάνι, στην περιοχή της Ιεράπετρας έφτασαν πολλοί από το Ηράκλειο, που μιλούσαν τη γλώσσα και για να βοηθήσουν, αλλά και για να δουν μήπως βρίσκεται ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους κάποιος δικός τους.
Η οικονομική τους κατάσταση δεν ήταν άσχημη όταν μπήκαν στο καράβι, αλλά αμέσως μετά έχασαν όλα τους τα υπάρχοντα, καθώς, όπως μας είπαν, τους τα πήραν όλα!

«Τα δάκρυά μου και πάνω στο πλοίο και όταν κατέβηκα και πλησίασα αρκετούς από τους ανθρώπους που δυσκολεύονταν, δεν μπορούσαν να σταματήσουν, καθώς τους άκουγα να με ρωτάνε, γιατί να γίνει αυτό, γιατί να τους φερθούν έτσι. Οι ίδιοι είχαν ξεκινήσει για μια εκδρομή και έφτασαν στο σημείο να μη μπορούν να δουν τον ήλιο. Είδα ανθρώπους σε κατάσταση που προσβάλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Θυμήθηκα τα λόγια της μάνας μου, που το 1948 στον πόλεμο για την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, έχασε ό,τι είχε και δεν είχε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της στη Ναζαρέτ. Έλεγε πάντα ότι η προσφυγιά είναι η μεγαλύτερη προσβολή για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ποτέ ξανά, καλύτερα να πεθάνεις με αξιοπρέπεια στο σπίτι σου από να είσαι πρόσφυγας», πρόσθεσε με τρεμάμενη από συγκίνηση φωνή για το μέλλον των ανθρώπων αυτών, το μέλλον του κάθε ανθρώπου.


Σεβόμαστε και αγαπάμε
Τέλος, τονίζει την αισιόδοξη πτυχή της όλης αυτής επιχείρησης, που δεν είναι άλλη από την πίστη των ανθρώπων του τόπου μας στα ανθρωπιστικά ιδανικά και τις αξίες. Αν κάτι έχουμε σαν κέρδος από τη συγκεκριμένη πρωτοφανή για ολόκληρη την Ευρώπη εξέλιξη, είναι ότι σαν τόπος, σαν άνθρωποι, υπηρεσίες φορείς, σύλλογοι και άτομα δείξαμε και αποδείξαμε ότι και σεβόμαστε και βοηθάμε και στηρίζουμε και κάνουμε το χρέος μας σαν άνθρωποι και έχουν την αίσθηση της αλληλεγγύης τόσο ψηλά που θα πρέπει να πιάνει δέος και ζάλη άλλους λαούς, άλλες χώρες, ακόμα και εντός της Ε.Ε.
ΘΑΝΟΣ ΚΟΡΟΜΠΥΛΙΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου