Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Μονόδρομος για το λαό η άμεση απεμπλοκή από την συμφωνία

του Μανόλη Μούστου*

Αυτό που λείπει έντονα από την σχέση της κοινωνίας με την πολιτική είναι η αλήθεια, η ειλικρίνεια, το θάρρος να λέγονται τα πράγματα με το όνομα τους. Αν λοιπόν ισχύει οτι η αλήθεια είναι επαναστατική, οφείλει η αριστερά να έχει την τόλμη να την διατυπώνει και την επιμονή να την αναζητεί.

Συμφωνία-ανάσα και στο βάθος...παγίδα
Η συνθήκη για την παράταση της δανειακής σύμβασης που υπεγράφη μεταξύ της κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας και του Εurogroup αντικειμενικά συνιστά παράταση των μνημονιακών δεσμεύσεων και του καθεστώτος επιτροπείας και ελέγχου της χώρας.

Υπάρχει αξιολόγηση από τους “θεσμούς”, υπάρχει η απειλή της μη παροχής της τελευταίας δόσης αν δεν αξιολογηθούμε θετικά, υπάρχει η με το σταγονόμετρο χρηματοδότηση από την ΕΚΤ ώστε οι δανειστές να μας κρατούν σε διαρκή ομηρία και οικονομική εξάντληση. Χαρακτηριστική είναι η ομοβροντία δηλώσεων τις τελευταίες μέρες από τους “εταίρους”. Το bullying εις βάρος της χώρας συνεχίζεται και τώρα οι δανειστές πιέζουν τον ΣΥΡΙΖΑ να ξεχάσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις ενώ απειλούν με πιστωτικό γεγονός αν δεν ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας προς το ΔΝΤ.

Το μνημόνιο δεν είναι απλά κάποια μέτρα. Δεν είναι καν η λιτότητα. Πρόκειται, ακριβώς, για το καθεστώς ειδικής επιτήρησης που έχει εγκαθιδρυθεί τα τελευταία πέντε χρόνια στη χώρα μας και όλο το εποικοδόμημα που συνοδεύει την δανειακή σύμβαση. Η φύση του μνημονιακού καθεστώτος είναι οτι οι δανειακές συμβάσεις συνοδεύονται από προγράμματα, μνημόνια, συμφωνίες που δεσμεύουν την χώρα και την πολιτική που ασκείται εσωτερικά και απαγορεύουν την άσκηση πολιτικής (εργασιακές σχέσεις, φορολογία, δημόσια περιουσία) χωρίς έξωθεν έγκριση.

Αν λοιπόν θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι, οφείλουμε να οδηγηθούμε σε μία σαφή διαπίστωση: η Ελληνική Δημοκρατία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ξένη επιτροπεία και κηδεμονία αφού θα πρέπει για να νομοθετήσουμε να πάρουμε την έγκριση της “θεσμοτρόικας” ώστε να μην θεωρηθεί οτι προβαίνουμε σε μονομερείς ενέργειες. Αυτό ακριβώς το καθεστώς είναι που μετέτρεψε τη χώρα μας σε “μεταμοντέρνα αποικία χρέους” των χρηματοπιστωτικών ελίτ και της Γερμανικής Ευρώπης και το λαό μας σε πειραματόζωο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Με την συμφωνία πήραμε μία πολύ σημαντική ανάσα. Αυτή η ανάσα, όμως, δεν είναι ουδετέρη. Η παγίδευση της χώρας είναι μπροστά μας αφού η ίδια η συμφωνία συνιστά μοχλό για διάφορες οικομενικού τύπου πολιτικές τερατογενέσεις. Αρκεί να δει κανείς οτι μέσα σε χρόνο ρεκόρ ανατινάχθηκε η αντίθεση ανάμεσα στις αντιμνημονιακές και μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις. Το μνημονιακό και διαπλεκόμενο ΠΟΤΑΜΙ αφού πρώτα συνεχάρη την κυβέρνηση για την νέα συμφωνία, τώρα την καλεί να φέρει την συμφωνία προς ψήφιση στη Βουλή και συνιστά στον πρωθυπουργό “να δείξει σύνεση και να μην φοβηθεί τις περιθωριακές φωνές στο εσωτερικό του κόμματος του”. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αφού πρώτα τσαλαπάτησαν το Σύνταγμα τώρα εμφανίζονται ως υπέρμαχοι των δημοκρατικών θεσμών και εγκαλούν την κυβέρνηση που δεν φέρνει την συμφωνία προς ψήφιση στη Βουλή. Κοινός παρανομαστής όλων αυτών; Δεσμεύονται οτι θα ψηφίσουν την συμφωνία αν έρθει στη βουλή.

Συνεπώς, η συμφωνία είναι προβληματική από πολλές απόψεις. Αλλά και για έναν ακόμα λόγο ίσως πιο σημαντικό από τους προαναφερθέντες. Διαρρηγνύει τις σχέσεις εμπιστοσύνης της νέας κυβέρνησης με τον λαό και υποσκάπτει την λαϊκή συμπαράσταση και ενεργοποίηση που  εκφράστηκε μετά τις εκλογές. Ο συντελούμενος συμβιβασμός, αργά ή γρήγορα θα διαχυθεί στην κοινωνία, εγκαθιστώντας σε κάθε επίπεδο τη λογική του. Μοιρολατρεία, απογοήτευση, μινιμάρισμα των προσδοκιών. Για αυτό οφείλουμε άμεσα να επεξεργαστούμε σχέδιο απεγκλωβισμού.

Και τώρα τι;


Έστω και τώρα, οφείλουμε να απεμπλακούμε από τον κλοιό που έχει αρχίσει να σφίγγει απειλητικά γύρω μας. Το πρώτο βήμα είναι να ειπωθεί η αλήθεια στο λαό. Να γνωρίζει πλήρως την κατάσταση, τους περιορισμούς, τις παγίδες. Ας χρησιμοποιηθεί όση δημιουργική ασάφεια θέλουμε απέναντι στους δανειστές. Όχι όμως απέναντι στον κόσμο που ακόμα και τώρα δείχνει ότι στηρίζει τις προσπάθειες της νέας κυβέρνησης.

Χωρίς αντιστροφή της πορείας και ανατροπή των όρων που περιγράφηκαν προηγούμενα, η συνέχεια μόνο καλύτερη δεν προοιωνίζεται ότι θα είναι, αλλά μάλλον απρόβλεπτη και σκοτεινή, αν όχι σοκαριστική στο τέλος του τετραμήνου. Οπότε, η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας οφείλει άμεσα να προχωρήσει σε πλήρη αποδόμηση της συμφωνίας.

Στο αμέσως επόμενο διάστημα η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει στη νομοθέτηση όλων των φιλολαϊκών προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να υπολογίζει το δημοσιονομικό κόστος σύμφωνα με τα μνημονιακά κριτήρια. Έπειτα, να προχωρήσει σε βαθιές τομές στο πολιτικό σύστημα, καταργώντας άμεσα το πολυπλόκαμο σύστημα διαφθοράς και διαπλοκής. Οι άδειες των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, το άνοιγμα όλων των λιστών τύπου Λαγκάρντ, η επανεξέταση όλων των σκανδαλωδών ιδιωτικοποιήσεων που πραγματοποιήθηκαν, ο επανέλεγχος όλων των τροπολογιών που πέρασαν νύχτα από την Βουλή, η απόδοση ευθυνών για το πώς οδηγηθήκαμε στην μνημονιακή γενοκτονία είναι μερικές μόνο ενέργειες που συνιστούν αποφασιστικό χτύπημα στη Διαπλοκή, δυναμώνουν το εσωτερικό λαϊκό μέτωπο και φυσικά είναι μηδενικού κόστους.

Αν τα νομοθετήματα αυτά θεωρηθούν “μονομερείς ενέργειες”, η κυβέρνηση οφείλει να καταγγείλει τη συμφωνία ως αντίθετη με την πρόσφατη λαϊκή εντολή και με τις αρχές της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας. Να θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τη γεωστρατηγική θέση της χώρας, ιδιαίτερα σήμερα που αποσταθεροποιείται ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων, της Ν.Α. Ευρώπης και της Μ. Ανατολής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προετοιμάσει τον λαό για μία δύσκολη σύγκρουση με την σύγχρονη Ιερή Συμμαχία αφού στο τέλος αυτός είναι που θα σφραγίσει με την παρουσία του τις εξελίξεις.

Να κρατήσουμε την ελπίδα ζωντανή
Δεν ταιριάζει στην αριστερά να συμπεριφέρεται όπως οι προκάτοχοι της, που προεκλογικά ορκίζονταν αντιμνημονιακά και μετά εφάρμοζαν μνημόνια ή παραδίδονταν στην ευρωκρατία. Δεν πρέπει η αριστερά να εγκλωβιστεί και αυτή στο θατσερικό δόγμα “δεν υπάρχει άλλος δρόμος” που παραλύει την σκέψη και φυλακίζει την κοινωνία στο ρεαλισμό της λιτότητας.

Υπάρχει ανάγκη να μην γυρίσουμε στην κανονικότητα και να μην αφήσουμε την ελπίδα να ενσωματωθεί σε ακίνδυνες ράγες. Να μην επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να ψελλίζουμε ηττημένοι και παροπλισμένοι “δεν υπήρχε άλλη επιλογή, οι αντίπαλοι ήταν πανίσχυροι, ας κάτσουμε φρόνιμα”.
Στόχος των δανειστών είναι η διατήρηση της χώρας ως αποικίας χρέους και ο εγκλωβισμός της νέας κυβέρνησης σε νέα μνημονιακά δεσμά. Τώρα πρέπει να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα άλλης πορείας της χώρας.

* Ο Μανόλης Μούστος είναι ιατρός στο ΠΑΓΝΗ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

2 σχόλια:

  1. Γειά σας ρε αντιμνημονιακοί που θα σκίζατε το μνημόνιο με ένα Νόμο και με ένα άρθρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια ρε μανολη συμμαθητα αυτο που λειπει πραγματι ειναι αυτο που λες στον προλογο σου η αληθεια και η ειλικρινεια και το θαρρος αυτα βεβαια λειπουν και απο εσενα
    Μπορεις να σπασεις αυγα

    ΑπάντησηΔιαγραφή