Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Μιχάλης Βασιλάκης: "με τη λογική ενός απλού πολίτη που δεν έμαθε ποτέ να λειτουργεί με παρωπίδες"

Βλέποντας την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, το πως τελικά μας έχουν δέσει χειροπόδαρα και πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγουμε από την κρίση ως αποτέλεσμα λαθών του παρελθόντος, αλλά και εγκληματικής υποχωρητικότητας και ανικανότητας περασμένων κυβερνήσεων, δεν είναι δύσκολο να καταλάβω το "πρώτη φορά αριστερά".

Και αυτοί που το πιπιλίζουν σχεδόν καθημερινά με ειρωνική διάθεση, θα έπρεπε να βγάλουν τον σκασμό και να αναλογιστούν γιατί ένα πολύ μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, έφτασε-οδηγήθηκε-εξωθήθηκε, να ψηφίζει για πρώτη φορά αριστερά.

Τόσο αλαζόνες, που ακόμα και τώρα που τα κόμματα τους καταβαραθρώνονται δημοσκοπικά, πανηγυρίζουν και νιώθουν υπερήφανοι για το έργο τους.

Η αλήθεια είναι ότι απέτυχαν να προστατεύσουν την Ελληνική κοινωνία από την επερχόμενη λαίλαπα. Απέτυχαν να προβλέψουν τα αποτελέσματα της πολιτικής και των μέτρων που εφάρμοσαν. Απέτυχαν να προστατεύσουν ευαίσθητα κοινωνικά στρώματα από την φτώχεια και την ανέχεια. Απέτυχαν να εξασφαλίσουν εργασία σε εκατομμύρια συμπολίτες. Απέτυχαν να προστατεύσουν τους ελεύθερους επαγγελματίες. Απέτυχαν να χτυπήσουν την διαφθορά, την γραφειοκρατία, την φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή. Απέτυχαν να προστατεύουν τους νοικοκυραίους από τους τραπεζίτες, οι οποίοι με κομπίνες τους φόρτωσαν δάνεια υπέρτερα των δυνατοτήτων του, τα οποία σήμερα η υπόλοιπη κοινωνία πρέπει να πληρώσει μέσα από ανακεφαλαιοποιήση τραπεζών. Δηλαδή, να σώσουμε τις τράπεζες, τις κύρια υπεύθυνες για τα κόκκινα δάνεια, εξοντώνοντας τους επαγγελματίες και τους μισθωτούς. 

Δεν είμαι από αυτούς που ψήφισαν αριστερά, ούτε και το νομίζω πιθανό, για ιδεολογικούς λόγους να το κάνω έστω και ως πράξη διαμαρτυρίας. Ομως κατανοώ απόλυτα αυτούς που το έκαναν. Και κυρίως για πρώτη φορά, και μάλιστα χωρίς σκοπιμότητα σύμπλευσης με ένα νέο κόμμα εξουσίας για να τα έχουν καλά με το "σύστημα". Κατανοώ αυτούς που άδολα έκαναν την υπέρβαση, που πριν μερικά χρόνια θα ήταν αδιανόητη για αυτούς.


Και ίσως, αν είχα ακούσει και δει τον Σαμαρά να λέει όσα είπε χθες στο Ηράκλειο, να ήμουν ένας από αυτούς. Αηδίασα από το ύφος του. Εξοργίστηκα από την αλαζονεία, την εμμονή του και την παντελή έλλειψη ουσιαστικής αυτοκριτικής. Και κάπου εκεί, θυμήθηκα και τον Αδωνη που βρισκόταν προ ημερών στον Αγιο Νικόλαο, σε σύναξη της ΝΔ. Και μαζί με αυτόν, θυμήθηκα και το τι έλεγε κατά το παρελθόν για τη ΝΔ, για αρχηγούς της, κλπ. Θυμήθηκα για παράδειγμα ότι έλεγε πως «στη ΝΔ είναι και ψεύτες και κλέφτες» (συλήβδιν, όχι ότι υπάρχουν και τέτοιοι). Σε αυτό το κόμμα που αργότερα προσχώρησε. Του οποίου τον αρχηγό τον είχε στην κυριολεξία για τα σκουπίδια. Εγινε δηλαδή ένας από αυτούς;
Εφτασε δε προσφάτως να το παίζει και ΔΑΠίτης, όταν ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με την φοιτητική παράταξη, ούτε είχε σχέση με τη νεολαία της ΝΔ. Γιατί άραγε; Εχει τόση ανάγκη περγαμηνές άλλων εποχών; Και μάλιστα ενός κόμματος που αποτελείται από «ψεύτες και κλέφτες»; Ακόμα και ο πρόεδρος της νεολαίας έβγαλε ανακοίνωση λόγω των έντονων αντιδράσεων. Ποιος είναι λοιπόν ο ψεύτης; 

Όμως υπάρχουν και οι κλέφτες. Δεν ξέρω ποιους εννοεί και θα έπρεπε να τον είχε ρωτήσει το φιλοθεάμον κοινό του. Ισως βέβαια να έκρινε από το ποιόν  στελέχους του οργανωτικού, υπεύθυνο και για την Κρήτη, που στα νιάτα του είχε βρεθεί εκτός για διάφορες ατασθαλίες. Και με αυτόν (τον έμμισθο πλέον υπάλληλο της ΝΔ) μαζί να προσπαθούν να εμψυχώσουν τους «κλέφτες και τους ψεύτες» και να πείσουν για την ανυστερόβουλη επιθυμία τους να σώσουν την χώρα και την παράταξη. Από ποιους άραγε; Από τους λαθρεπιβάτες; Από τους πειρατές; Από τους ψεύτες; Από τους κλέφτες; 

Και δεν βρίσκεται κανείς να τους ξεμπροστιάσει, αλλά αντιθέτως χειροκροτούν και από πάνω; Ποιους; Τους συκοφάντες και τους προδότες της παράταξης; Αυτούς που με την υπογραφή, την ψήφο, και την αποτυχημένη πολιτική τους διέλυσαν την χώρα; Αυτούς που τους κυνηγούν ως κόμμα οι δανειστές τους; Που δεν έχουν να πληρώσουν τους κομματικούς υπαλλήλους εδώ και μήνες; Αυτοί θα μας σώσουν; Οι ήδη χρεοκοπημένοι; Και υπάρχουν ακόμα ψηφοφόροι που το πιστεύουν; 
Αλλη θα ήταν η πορεία του τόπου αν δεν είχε ρίξει την κυβέρνηση το ’93 ο Σαμαράς, άλλη αν δεν είχε στηρίξει το ΠΑΣΟΚ και δεν είχαν εκλέξει από κοινού νέο ΠτΔ, άλλη αν είχε στηρίξει τη ΝΔ το 2000. Και όμως, αυτόν που δήλωνε ότι δεν θα ξαναγύριζε στη ΝΔ ούτε ως πρόεδρος, του παραδώσανε την τύχη της παράταξης και της χώρας. Σε αυτόν, την παρέα του και όσους μάζεψε, αλλοιώνοντας τη φυσιογνωμία της παράταξης και οδηγώντας την σε ένα αβέβαιο μέλλον. Σε αυτόν που κατηγορούσε τα μνημόνια, μετά ψήφιζε ακόμα χειρότερα, και την ίδια στιγμή φώναζε ότι τα έσκιζε. Σε αυτόν που ψήφιζε εξοντωτικά μέτρα, για να έρχεται σήμερα να μας λέει ότι θα τα χαλάρωνε αν ξαναεκλέγονταν.

Πρώτη φορά αριστερά λοιπόν, και απ' ότι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, θα υπάρξει και δεύτερη αν δεν γίνει σκληρή αυτοκριτική, παραδοχή λαθών και εξυγίανση στους μετριοπαθείς χώρους. Αν δεν αλλάξουν πρόσωπα και νοοτροπίες. Μέχρι τότε, κυρίαρχος του παιχνιδιού θα είναι ο Τσιπρας. Και όσο αργούν να το κάνουν, τόσο θα είναι δυσκολότερο να βρεθεί αντίπαλο δέος.

Και μια παρατήρηση σε διάφορους που νομίζουν πως το «ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ», είναι η λύση στα προβλήματα μας. Υπάρχουν άνθρωποι ηλίθιοι από φανατισμό και άλλοι φανατικοί από ηλιθιότητα. Ας διαλέξουν κατηγορία.

Αυτά τα λίγα, με την λογική ενός απλού πολίτη που δεν έμαθε ποτέ να λειτουργεί με παρωπίδες, πιστός στις ιδέες και τις αρχές του, που όμως προτιμά να μην συγχρωτίζεται με πολιτικούς χαμαιλέοντες, καιροσκόπους και περιπλανώμενους.

Μιχάλης Βασιλάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου