Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΩΦΕΛΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ

Του ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΠΕΡΑ

Κάποιοι το προέβλεπαν εξαρχής. Από την προηγούμενη Πέμπτη, ωστόσο, έγινε φανερό σε όλους: Οι τρεις ομοούσιοι και αδιαίρετοι «θεσμοί» (ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ) δεν διαπραγματεύονται επιζητώντας μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση. Το μόνο που κάνουν είναι μια διαρκή άσκηση πιέσεων και εκβιασμών, με απώτερο στόχο να οδηγήσουν την κυβέρνηση, με το πιστόλι στο κρόταφο (βλέπε: μεθοδευμένη οικονομική ασφυξία), σε πλήρη υποταγή και άτακτη υποχώρηση από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και τον ελληνικό λαό να συνεχίσει να ζει σε ένα ακόμη πιο ζοφερό παρόν, χωρίς καμιά προοπτική για το μέλλον.

Αυτό που ζητούν οι «θεσμοί» με το περιβόητο κείμενο των προτάσεών τους δεν είναι παρά ένα ακόμη σκληρότερο μνημονιακό πρόγραμμα νεοφιλελεύθερου μοντέλου κηδεμονίας και λιτότητας. Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει πρόσθετα μέτρα – «φωτιά» ύψους 3 δις. ευρώ μόνο για φέτος. Που απαιτεί βάρβαρες απορρυθμίσεις στο ασφαλιστικό, όπως την περικοπή του ΕΚΑΣ από τους ανήμπορους χαμηλοσυνταξιούχους! Που προδιαγράφει σειρά ιδιωτικοποιήσεων σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, όπως στην ενέργεια, το ξεπούλημα των περιφερειακών αεροδρομίων, του Ελληνικού κ.ά. Που επιδιώκει τη συντήρηση και εμβάθυνση του εργασιακού «Μεσαίωνα» στις εργασιακές σχέσεις. Που επιβάλλει συντελεστές ΦΠΑ που θα οδηγήσουν σε κατακόρυφες αυξήσεις σε είδη πρώτης ανάγκης και στα τιμολόγια της ΔΕΗ και των άλλων πρώην ΔΕΚΟ.

Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα εξόντωσης του ελληνικού λαού η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να δεχτεί ούτε καν ως βάση συζήτησης. Και φυσικά αυτό έκανε. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα ακύρωνε μόνο την πρόσφατη λαϊκή εντολή που έλαβε, αλλά θα ακύρωνε την ίδια την αριστερή πολιτική της φυσιογνωμία.

Δεν μπορούμε ωστόσο να πούμε ότι μας γεμίζει αισιοδοξία και η φερόμενη ως ελληνική «κυβερνητική πρόταση» των 47 σελίδων προς τους δανειστές. Δυστυχώς, πρόκειται για ένα κείμενο συμβιβασμών και υποχωρήσεων καθόλου ανώδυνων για το λαό και τη χώρα. Που περιλαμβάνει επίσης πρόσθετα φορολογικά αντιλαϊκά μέτρα, όπως η αύξηση του ΦΠΑ και η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, που ανοίγει παράθυρα για ιδιωτικοποιήσεις, που αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης και προωθεί την «απελευθέρωση» της αγοράς διαφόρων τομέων της οικονομίας.

Ασφαλώς και όλοι καταλαβαίνουν ότι το κείμενο αυτό της «κυβερνητικής πρότασης», που απέχει αρκετά από όσα ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε προεκλογικά στον ελληνικό λαό, είναι προϊόν συμβιβασμού, προκειμένου να επιτευχθεί μια συμφωνία με τους άτεγκτους πιστωτές και υποτιθέμενους «εταίρους». Αυτό, όμως, δεν είναι επαρκής δικαιολογία, πολύ περισσότερο που οι δανειστές δεν αρκούνται σε μερικές μόνο υποχωρήσεις. Τα θέλουν όλα και τα θέλουν εδώ και τώρα. Και όσο βλέπουν ότι η κυβέρνηση δείχνει δεκτική σε υποχωρήσεις τους ανοίγει η όρεξη για να ζητήσουν την επόμενη φορά ακόμη περισσότερα!

Και, δυστυχώς, αυτή η αλήθεια επιβεβαιώνεται κάθε μέρα που περνά όλο και πιο πολύ. Είναι χαρακτηριστικές οι ασφυκτικές πιέσεις που άσκησαν σήμερα οι εκπρόσωποι του ευρωατλαντικού κατεστημένου προς την ελληνική κυβέρνηση – και μάλιστα σε κορυφαίο επίπεδο. Όπως μεταδίδουν τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, σαφές μήνυμα προς την Ελλάδα για να προχωρήσει σε νέες υποχωρήσεις έστειλαν κατά τη συνάντησή τους στο περιθώριο της συνόδου G7, τόσο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα, όσο και η καγκελάριος της Γερμανίας Αν. Μέρκελ. Ο Μπ. Ομπάμα, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, τόνισε την ανάγκη να κάνει η Ελλάδα μεταρρυθμίσεις (σ.σ. εννοείται πρόσθετες νεοφιλελεύθερες απορρυθμίσεις), ενώ η Αν. Μέρκελ δήλωσε ακόμη πιο αποκαλυπτικά πως «οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης δεν έχουν φτάσει ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο»!!

Από κοντά και ο έτερος «φίλος» της Ελλάδας Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ εξέφρασε την «αγανάκτησή του» που η κυβέρνηση αργεί να ανταποκριθεί στα τελεσίγραφα των δανειστών και δεν έχει στείλει ακόμη νέες προτάσεις οι οποίες θα συμβαδίζουν με τις μνημονιακές απαιτήσεις τους…

Το πιο οδυνηρό, όμως, είναι ότι η κυβέρνηση αντί να κρατήσει σθεναρή στάση και να απορρίψει με αποφασιστικότητα τα εκβιαστικά μηνύματα των «θεσμών», αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα και για νέο σπάσιμο των «κόκκινων γραμμών» της, παρουσιάζοντας ενδεχομένως μια ακόμη χειρότερη έκδοση του 47σέλιδου κειμένου στις επόμενες συναντήσεις με τους δανειστές. Το πάθημα, επιτέλους πρέπει να γίνει μάθημα και η κυβέρνηση να ριζοσπαστικοποιήσει τη θέση της. Υπάρχουν μηνύματα που προδιαθέτουν ότι η κυβέρνηση, παρά τη μέχρι τώρα στάση της, είναι πιθανόν να κινηθεί το επόμενο διάστημα σε αυτή την κατεύθυνση.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το βασικό ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: Αρκεί στο λαό και στη χώρα μια οποιαδήποτε συμφωνία, όπως εκλιπαρούν τα κόμματα της «εσωτερικής τρόικας»: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ; Αρκεί μια συμφωνία που θα υποχρεώνει έναν λαό να ζει στη λιτότητα για να εξοφλεί αιωνίως τα δανεικά με δανεικά; Ή απαιτείται μια συμφωνία που όχι μόνο δεν θα περιέχει μέτρα λιτότητας, νεοφιλελεύθερες απορρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και θα προβλέπει βαθιά διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και μια μεγάλη αύξηση της ρευστότητας ώστε να πάρει μπρος η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας;

Πιστεύουμε πως είναι προφανές ότι μόνο η θετική απάντηση στο τελευταίο ερώτημα μπορεί να ωφελήσει και το λαό και τον τόπο, διαφορετικά συμφωνία δεν πρέπει να υπάρξει. Και δεν είναι δυνατόν στο όνομα της παραμονής στην ευρωζώνη να επιζητείται η εξόντωση του ελληνικού λαού.

Πιστεύουμε ότι αυτό είναι και το πραγματικό δίλημμα των ημερών και αυτό που πρέπει να θέσει η κυβέρνηση και προς τον ελληνικό λαό και προς τους δανειστές. Και να επιμείνει. Να μην κάνει ούτε ένα βήμα πίσω από μια συμφωνία συμβατή με το ριζοσπαστικό πρόγραμμά της

Κι αν αρνηθούν οι δανειστές; Τότε είναι σίγουρο πως αυτοί θα χάσουν πολύ περισσότερα , ενώ η χώρα μας θα μπορέσει ενάντια στις δυσκολίες να βρει δρόμους ανόρθωσης. Όσο κι αν κάποιοι σπεύδουν να κατατρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό προβλέποντας οικονομικούς τυφώνες και άλλου τύπου βιβλικές καταστροφές, αν αμφισβητήσουμε τα «ιερά και όσια» της αποπληρωμής του χρέους και της Ευρωζώνης, η χώρα μας διαθέτει πολλές εναλλακτικές λύσεις που παρά τις προσωρινές δυσκολίες, μπορούν να ανοίξουν το δρόμο για ελπιδοφόρες προοδευτικές εξελίξεις. Που μπορούν να γεμίσουν αισιοδοξία το λαό και μπορούν να ανοίξουν το δρόμο για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου.

Σάββατο 7 Ιουνίου 2015

Aναδημοσίευση από τη σελίδα iskra.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου