Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ

του Γιώργου Πατεράκη

Είναι εμφανής πλέον  η απάτη που διενεργείτε σε βάρος μας. Σε βάρος του Ελληνικού λαού. 
Υπάρχει κάποιος νοήμων που να πιστεύει ότι η Μερκελ, ο Σοιμπλε, o Ντάισεμπλουμ, και ο Γιούργκερ ενδιαφέρονται για τον Έλληνα πολίτη, για τον συνταξιούχο, για τον επαγγελματία, για τον επιστήμονα. Αν ναι, γιατί αντί να μας δίνουν αυτά που μας χρωστάνε προσπαθούν να μας αφανίσουν;

Φυσικά ο Ελληνικός λαός τον Γενάρη έκανε ένα σοβαρό ‘λάθος’. Δεν ψήφισε σύμφωνα με τα συμφέροντα των Ευρωπαίων νεοφιλελεύθερων.

Αυτή η επιλογή τους δημιουργήσει προβλήματα γιατί η μικρή Ελλάδα σήκωσε ανάστημα. 

Για φανταστείτε πόσο χαλάει  η σούπα της κ. Μέρκελ και του κ. Σόιμπλε αν οι αριστεροί Ισπανοί, Πορτογάλοι και Ιταλοί αναπτυχθούν τόσο ώστε οι χώρες από υποταγμένες να γίνουν διεκδικητές και διεκδικούν 'μέρος της πίτας' στον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας.

Λοιπόν ας μην αφήσουμε να γίνει το μεγάλο λάθος από μας. 

Να παραδώσουμε εν λευκώ την πατρίδα μας στα καπιταλιστικά συμφέροντα βάζοντας και την σφραγίδα του δημοψηφίσματος.

 Αυτό θα αποτελέσει το  τέλος της λαϊκής  κυριαρχίας στη χώρα μας και με τη βούλα,για χάρη των συμφερόντων των Γερμανών. 

Το είδατε το τελευταίο; 
Μας κλείσανε τις τράπεζες και μας κάνουν πλάκα. Βλέπουν τον κόσμο στις ουρές και το μόνο που κάνουν είναι να σφίγγουν περισσότερο την θηλιά στο λαιμό των Ελλήνων. 
Σαδιστικά απολαμβάνουν και χειροκροτούν το κατόρθωμα τους. 
Επιτέλους τους γονατίσαμε. 

 Τι και αν προσπαθούν να μας αφανίσουν.
 Εμείς ζούμε αναπνέουμε σκεφτόμαστε δεν έχουμε χρήματα είναι αλήθεια αλλά ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ. 

Ναι αισθανόμαστε ελεύθεροι, αυτές τις λίγες μέρες, γιατί αντιστεκόμαστε, δεν ενδίδουμε στις σειρήνες τους σκότους.  

Γιατί τέτοια είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί η παγκόσμια ολιγαρχία για να επιβάλλει τον οικονομικό φιλελευθερισμό.

Το Ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας τελείωσε  και την θέση του την πήρε η λογική του εκβιασμού. 
Ή ευθυγραμμίζεσαι με τις επιταγές των συμφερόντων του κεφαλαίου η απλά σε αφήνουν να πεθάνεις. Και αυτό τώρα πια είναι τόσο εμφανές που δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. 

Φανταστείτε πρότειναν στην Ελληνική κυβέρνηση αντί να φορολογηθούν με  29% τα κεφάλαια πάνω από 500.000 ευρώ να αυξηθεί η συμμετοχή των συνταξιούχων από 4% στο 6% στην Υγεία. Γιατί άραγε στις προτάσεις τους δεν μπήκε ποτέ το κούρεμα ή έστω η διευθέτηση του χρέους, ενώ αυτό αυξάνεται μέρα με την ημέρα;

Ενδιαφέρονται και προτείνουν μόνο  οριζόντιες περικοπές. Γιατί  άραγε;


Μήπως γιατί από την εξαθλίωση ενός λαού αυτοί κερδίζουν περισσότερα  χρήματα; 

Για σκεφτείτε πόσα κέρδισε το κεφάλαιο στην χώρα μας από τις περικοπές των μισθών στο όνομα τάχατες του ανταγωνισμού ή πόσα κέρδισαν οι φίλοι μας, οι επονομαζόμενοι και  ‘εταίροι, δανειστές’ από τα δανεικά που μας δίνουν.

Μέχρι τώρα οι παππούδες μας αντιστάθηκαν σε οποιοδήποτε ανταγωνισμό.  

Ακόμα και η χούντα του ’40 τελικώς πείστηκε να ορθώσει το ανάστημα της απέναντι στους ναζί και τους φασίστες. Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πατρίδα μας είναι  το κομμάτι γης που όλοι ήθελαν να κατακτήσουν. Κι όμως αντισταθήκαμε. 

Σε κάθε όμως υποδούλωση της πατρίδας μας πάντα  υπήρχε και ένας Εφιάλτης και δυστυχώς σήμερα υπάρχουν πολλοί. 

Γιατί όλοι αυτοί που στηρίζουν το 'Ναι' δεν σκέπτονται το συμφέρον της πατρίδας και το δικό μας υπερασπίζουν απλά τα οικονομικά συμφέροντα που τους παρείχαν εξουσία και χλιδάτη ζωή. 

Για ρίξτε μια ματιά στην τοπική κοινωνία ποιοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν το Ναι. 

Είναι όλοι αυτοί που τόσο χρόνια με τα πελατειακά, ρουσφετολογικά τους κόμματα, κατέστρεψαν αυτήν την χώρα όχι μόνο οικονομικά αλλά και κοινωνικά και ηθικά. 

Είμαι σε θέση, λόγω της δουλειάς μου,  να βιώνω καθημερινά την απόλυτη εξαθλίωση των ανθρώπων που ενώ τους αφαίρεσαν με μαεστρία όλα τα οικονομικά τους υπάρχοντα τους ποδοπάτησαν και τη λίγη αξιοπρέπεια που τους είχε απομείνει.  

Είναι όμως απόλυτη ανάγκη όταν θα ηρεμήσουμε από όλη αυτή την ιστορία του δημοψηφίσματος είτε ΝΑΙ είτε ΟΧΙ να δούμε τα πράγματα κατάματα και  να δώσουμε λύσεις. Είμαι απόλυτα πεισμένος ότι η ανόρθωση της κοινωνίας μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την ανάπτυξη των κινημάτων.

Για μένα ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι η συζήτηση η ζύμωση και η οργάνωση. Είναι αλήθεια τα κόμματα μέχρι τώρα μάλλον κακό έκαναν στην κοινωνία στην προσπάθεια τους να αποκτήσουν ολοένα και περισσότερη εξουσία. 

Το συνδικαλιστικό κίνημα επίσης εκφυλίστηκε σε τέτοιο βαθμό που ουσιαστικά απώλεσε την παρεμβατικότητα του και από ασφαλής δικλείδα απέναντι στις επιταγές και τα θέλω τις εξουσίας έγινε απλά προθάλαμος για την μετάβαση του εργατοπατέρα στην ανώτερη εξουσία. Την βουλή και την Κυβέρνηση. 

Από την άλλη το κόμμα έχασε τον ρόλο του ως αναφορά την παρέμβαση του στην κοινωνία, ανήμπορο να δημιουργήσει προϋποθέσεις ζύμωσης, ανάπτυξη πολιτικής συνείδησης και παραγωγής πολιτικής πρότασης,  μετεξελίχθηκε σε ένα  πελατειακό οικοδόμημα. Μόρφωμα άσχετο με την πολιτική και τα ιδεώδη της με μοναδικό σκοπό να καρπωθεί πάση θυσία την εξουσία. 
Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να ξαναρχίσουν διαδικασίες ζύμωσης ώστε να καθοριστούν νέοι τρόποι για την αντιμετώπιση των αναγκών της κοινωνίας. 
Για παράδειγμα θα αναφέρω τις πολιτιστικές και εθελοντικές ομάδες που αποτελούν τους πολιτισμικούς πυρήνες για την ανασυγκρότηση της κοινωνίας μας. Παράλληλα είναι αναγκαία η διεύρυνση της δημοκρατίας ξεπερνώντας τα κανονιστικά της πρότυπα, χαλαρώνοντας δηλαδή την διαδικασία και εμβαθύνοντας την ανάγκη εξομάλυνσης της εξουσίας, δίνοντας προτεραιότητα στη συμμετοχική διαδικασία. 

Ο κατακερματισμός τις εξουσίας ίσως να αποτελεί σήμερα την ασφαλιστική δικλείδα για την χειραγώγηση από τη μια  της κομματικής νομενκλατούρας και από την άλλη  τον περιορισμό της νέας τάξης πραγμάτων 
(της Παγκοσμιοποιημένης Εξουσίας και των κέντρων της) 
   
Την Κυριακή ψηφίζουμε ΟΧΙ γιατί συμφέρει εμάς τον Λαό μας την  Ελλάδας μας και όχι τα ολιγαρχικά συμφέροντα εντός και εκτός Ελλάδας. 

Γιατί ενώ όλοι συμφωνούν ότι οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν είναι εσφαλμένες προσπαθούν να μας πείσουν να τους δώσουμε την άδεια να ακολουθήσουνε ξανά τις ίδιες πολιτικές;

Γιώργος Πατεράκης
Γενικός Ιατρός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου